Demokracja

Ustrojem politycznym obowiązującym w większości rozwiniętych państw świata jest właśnie demokracja. Gwarantuje ona obywatelom wolność. Zapewnia także największy – w porównaniu z innymi ustrojami państwowymi – zakres praw przysługujących każdej jednostce. Najważniejsze z nich to prawo do życia, wolności i własności, określane jako prawa człowieka. Przywileje te mają charakter powszechny, ponieważ przysługują wszystkim ludziom, niezależnie od pochodzenia, narodowości, rasy czy płci. Są także niezbywalne, czyli nie wolno z nich zrezygnować, oraz nienaruszalne – czyli nikt nie może ich odebrać czy ograniczyć.

W demokratycznym kraju obywatele mają wpływ na rządy. Władza jest sprawowana przez przedstawicieli społeczeństwa, zgodnie z wolą większości, wyrażaną najczęściej poprzez różne formy głosowania. Jednocześnie uwzględniane są interesy rozmaitych mniejszości. Prawa oraz wolność obywateli państw demokratycznych podlegają ochronie, a ich naruszanie jest karalne. Kolebką demokracji są starożytne Ateny. Prawo do decydowania o losach państwa mieli wyłącznie mężczyźni będący rdzennymi obywatelami Aten. Podstawy współczesnej demokracji ukształtowały się w Ameryce w okresie walk o niepodległość oraz w Europie po rewolucji francuskiej. W wyniku tych wydarzeń przyznano wszystkim obywatelom m.in. prawo do udziału w rządach. Obywatele demokratycznego państwa wpływają na rządy sprawowane zarówno w środowisku lokalnym, np. we wsi czy w dużym mieście, jak i w całym kraju. Jeżeli w danej sprawie decydują osobiście, mówi się o demokracji bezpośredniej.
Decyzje mogą podejmować również wybrani w głosowaniu przedstawiciele społeczeństwa, np. posłowie, radni. Mamy wtedy do czynienia z demokracją pośrednią.

Zdjęcie: http://blogs.thenews.com.pk/blogs/tag/democracy/

Spółka partnerska

Spółka partnerska należy do spółek osobowych. Składa się ze wspólników, zwanych partnerami. Utworzona w celu wykonywania wolnego zawodu, np. adwokat, notariusz, w spółce prowadzącej przedsiębiorstwo pod własną nazwą. Definicja zastrzega, iż niedopuszczalnym jest zakładanie spółki partnerskiej w celu innym, niż wykonywanie wolnego zawodu, czy też prowadzenie innej działalności gospodarczej np. produkcyjnej. Spółka partnerska została wprowadzona do polskiego systemu prawnego 1 stycznia 2001r. na podstawie Ustawy z dnia 15 września 2000 r. według Kodeksu spółek handlowych. W sprawach nieuregulowanych stosuje się przepisy dotyczące spółki jawnej.

W/w spółkę mogą założyć jedynie osoby fizyczne (pamiętajmy, że pełną zdolność do czynności prawnych nabywa się po osiągnięciu 18-go roku życia), które mają odpowiednie uprawnienia do wykonywania następujących zawodów: adwokata, notariusza, radcy prawnego, tłumacza przysięgłego, farmakologa, rzeczoznawcy majątkowego, rzecznika patentowego, architekta, inż. budownictwa, biegłego rewidenta, doradcy/agenta ubezpieczeniowego, doradcy podatkowego, maklera papierów wartościowych, doradcy ds. inwestycji, księgowego, lekarza - stomatologa, weterynarza, pielęgniarki, położnej. Kodeks spółek handlowych przewiduje również możliwość wykonywania zawodu w spółce partnerskiej dla innych zawodów, jednak pod warunkiem, że rozwiązanie takie zostanie zapisane w odrębnej ustawie.

 

http://lexplay.pl/artykul/Prawo-Spolek/Odpowiedzialnosc-za-zobowiazania-spolki-z-ograniczona-odpowiedzialnoscia-w-organizacji   (foto)

Tajemnica Szekspirowskich plagiatów

Nie ma chyba na świecie osoby, która nie zna choć jednej sztuki Szekspira, do tych najbardziej znanych należą tragedie: „Romeo i Julia”, „Hamlet”, „Makbet” i „Król Lear”, oraz komedie: „Sen nocy letniej” czy „Komedia omyłek”. Przedmiotem niekończącej się debaty, oprócz chronologii jego sztuk jest zagadka autorstwa większości z nich.

Autorstwo Szekspira było kwestionowane już w połowie XIX w., kiedy wszyscy pokochali sztuki dramaturga i zaczął być uznawany za jednego z najwybitniejszych autorów wszech czasów. Wybitność Szekspira wielu wydaje się niespójna z jego zaściankowym pochodzeniem oraz monotonnym życiem jakie prowadził. Jako syn lokalnego rękawicznika, Szekspir mógł pobierać nauki w szkole w Stratford za darmo, jednak nie ma dowodów na to, że ukończył jakąkolwiek szkołę. Edukacja Szekspira jest istotnym argumentem w sporze, ponieważ szacuje się, że wniósł do języka angielskiego ok.1700 nowych słów. Tematyka, jaką poruszał w swoich dziełach również wskazuje na kogoś o szerokich horyzontach i wysokiej kulturze. Jednak jak na niewykształconego pisarza, wydaje się to dosyć mało prawdopodobne.

    Kolejnym argumentem, który miał potwierdzać wątpliwości co do autorstwa dzieł Szekspira, jest fakt, że zachowane 6 podpisów i ostatnia wola artysty wyglądają jak zwykłe gryzmoły, a nie pismo wszechstronnego literata. Dodatkowo, jego nazwisko na stronach tytułowych pisane było na różne sposoby, m.in.: Shakespeare, Shake-speare, Shakspeare, Shak-spere.

    Istnieje wiele teorii na temat autorstwa słynnych sztuk, wiele znanych osób również powątpiewa w autorstwo twórczości Szekspira, wśród nich takie osobistości jak: Charles Dickens, Mark Twain, Sigmund Freud czy Otto von Bismarck. Powstała nawet lista zawierająca ponad 80 nazwisk kandydatów, którzy potencjalnie mogliby być autorami. Najczęściej wymienia się nazwiska: Francis Bacon, the Earl of Oxford i Christopher Marlow, choć nie wyklucza się również teorii autorstwa zbiorowego.

Oczywiście w dzisiejszych czasach to Williamowi Szekspirowi przypisuje się autorstwo 38 sztuk, 154 sonetów, a także innych gatunków literackich. Szekspirolodzy twierdzą, że wiele elementów autobiograficznych zgadza się z życiorysem Szekspira i stanowi to dowód na jego autorstwo.

Zagadka autorstwa dzieł Szekspira pozostaje nierozwiązana i jest tematem wielu rozważań akademickich. Jedno jest pewne, gdyby Szekspir żył w XXI wieku, na pewno można by uniknąć wielu nieporozumień związanych z autorstwem jego dzieł. Ewentualny plagiat byłby do rozpoznania w ciągu kilku sekund za pomocą narzędzi jakie oferują dzisiejsze systemy anty-plagiatowe, takie jak Copyact.com. Nowoczesny Szekspir musiałby jedynie wpisać „być albo nie być - oto jest pytanie” w wyszukiwarce, a być może dowiedziałby się, że ktoś inny wpadł na to pierwszy ;)

Sceptycy często uważają to za przejaw użycia pseudonimu przez kogoś innego, kto pisząc, podszywał się pod Szekspira. W związku z licznymi wątpliwościami, nic dziwnego, że narastały podejrzenia co do autorstwa dzieł Szekspira.

COpyact.com